ابوعمرو « 1 » مردى شب‌زنده‌دار و نمازگزار ، متّقى و پرهيزگار بود . ابن‌نما به نقل از مهران ، غلام بنىكاهل ، مىگويد : روز عاشورا در كربلا حضور داشتم ، مردى را ديدم كه حملات سنگين و سختى مىكرد و به هر گروه از دشمن كه مىرسيد آنها را متفرّق و پراكنده مىساخت ، سپس به سوى حسين عليه السلام مىشتافت و اين‌چنين رجز مىخواند : إِبْشِرْ هُديتَ الرُّشْدَ تَلْقى احْمَدا * فى جَنَّةِ الْفِرْدَوْسِ تَعْلُو صُعُدا مژده باد تو را كه به راه رشد و كمال هدايت شدى و پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم را در درجات بالاى بهشت ديدار مىكنى و بالا مىروى . مهران گويد : پرسيدم اين شخص كيست ؟ گفتند كه : ابوعمرو نهشلى ( يا خثعمى ) است . در همين هنگام عامر بن نهشل از طايفه بنى اللّات ، بر وى تاخت و او را به شهادت رساند و سرش را از بدن جدا كرد . « 2 » ابوعمرو خثعمى ابوعمرو نهشلى ابوعمره ، زياد بن عريب سيره‌نويسان و مورّخان پيشين دربارهء وى سخنى نگفته‌اند . ولى برخى از معاصران او را فرزند عريب بن حنظلة بن دارم بن عبداللَّه بن كعب الصائد . . . بن همدان دانسته‌اند . « 3 » سماوى گويد : ابوعمره ، محضر پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم را درك كرد ؛ و پدرش نيز صحابى

--> ( 1 ) . وى را ، ابوعامر نيز گفته‌اند . ( اعيان الشيعه ، ج 1 ، ص 610 ؛ انصار الحسين ، ص 115 ، الدار الاسلامية . ) ( 2 ) . مثيرالاحزان ، ( ابن نما ) ، ص 57 ؛ بحارالانوار ، ج 45 ، ص 30 ؛ ناسخ التواريخ ، ج 2 ، ص 307 ؛ قمقام ، ص 425 ؛ جلاء العيون ( تاريخ چهارده معصوم علامه مجلسى ) ص 673 ؛ رمز المصيبة ، ج 2 ، ص 135 . ( 3 ) . ابصارالعين ، ص 134 - 135 ، مركز الدارسات الاسلامية لحرس الثورة به نقل از الاصابة . سلسلهء سند فوق در منابع رجالى ديده نشد . ولى ابن حزم اندلسى شبيه آن را دربارهء ابوثمامهء صائدى چنين نقل مىكند : « زياد بن عمرو بن عريب بن حنظلة بن دارم بن عبداللَّه . » ( جمهرة انساب العرب ، ص 395 ) علّامهء سماوى و برخى ديگر با استناد به سند مذكور در